The role of acetylocholinesterase inhibitors in the treatment of dementive syndromes - Papuć, Ewa (Current Problems of Psychiatry, 2011)
Postępujący lub rzadziej utrwalony deficyt funkcji poznawczych jest podstawowym objawem klinicznym otępień. Charakteryzuje się on upośledzeniem zwłaszcza pamięci, ale także innych funkcji poznawczych, takich jak zdolności językowe, apraksją, agnozją oraz zaburzeniami orientacji przestrzennej. Postęp wiedzy w ostatnich latach umożliwił sformułowanie nowych zaleceń diagnostycznych i terapeutycznych dotyczących leczenia choroby Alzheimera i innych zespołów dementywnych. Mimo istnienia wielu kierunków badawczych w leczeniu otępień, w praktyce klinicznej zastosowanie mają 3 inhibitory AchE oraz antagonista receptorów NMDA-memantyna. Stosowanie tych leków nadal budzi kontrowersje i rodzi wiele pytań dotyczących właściwego momentu, w którym należy rozpocząć leczenie, skuteczności tych preparatów jak też możliwości zwiększenia ich efektywności. Nie ma obecnie jednoznacznych danych potwierdzających zasadność zastosowania tych preparatów w łagodnych zaburzeniach poznawczych (MCI, mild cognitive impairment), a wyniki badań dotyczących prewencyjnej roli inhibitorów acetylocholinesterazy w MCI są niejednoznaczne. Obecnie w celu poprawy efektywności leczenia musimy wziąć pod uwagę istnienie nowszych, bezpieczniejszych postaci leków oraz terapię łączoną. W poniższym artykule zaprezentowano najważniejsze informacje dotyczące inhibitorów acetylocholinesterazy i ich zastosowania w praktyce klinicznej.