Kryzys w kryzysie. Psychologiczny wymiar pandemii

Autor

  • Renata Markiewicz Zakład Pielęgniarstwa Psychiatrycznego, Uniwersytet Medyczny w Lublinie, PolskaZakład Pielęgniarstwa Psychiatrycznego, Uniwersytet Medyczny w Lublinie, Polska Autor

DOI:

https://doi.org/10.2478/pjph-2019-0031

Słowa kluczowe:

epidemia, wymiar psychologiczny, styl radzenia sobie ze stresem

Abstrakt

Pandemia COVID-19 wywołała w wielu krajach stan chaosu. Spowodował go przede wszystkim brak wiedzy na temat choroby, lęk przed zakażeniem, trudności w określeniu jego konsekwencji. Racjonalnym przedsięwzięciem w walce z epidemią okazała się izolacja społeczeństwa i zawieszenie funkcjonowania wszystkich instytucji państwowych. O ile w początkowym okresie tych działań społeczeństwo ze zrozumieniem odniosło się do wprowadzanych ograniczeń, o tyle przedłużający się stan izolacji u niektórych spowodował wzrost niepokoju, lęku i obaw o przyszłość. Zredukowanie negatywnego efektu pandemii być może jeszcze długo będzie dużym problemem, szczególnie wtedy, gdy nie będziemy potrafili adekwatnie zinterpretować zagrożenia, zrozumieć go i właściwie zareagować.

Bibliografia

1. Moos R, Swindle R. Stressful life circumstances: Concepts and measures. Stress Med.1990;6:171-8.

2. Lazarus R, Folkman S. Stress, appraisal and coping. New York; 1984.

3. Reykowski J. Funkcjonowanie osobowości w warunkach stresu psychologicznego. Warszawa: PWN; 1966.

4. McCrae R, Costa P. Personality, coping and coping effectiveness in an adult sample. Journal of Personality.1986;54(2):384-405.

5. Antonovsky A. Unraveling the Mystery of Health: How people manage stress and stay well. San Francisco; 1987.

6. Vitaliano P, DeWolfe D, Maiuro R, Russo J, Katon W. Appraised changeability of a stressor as a modifier of the relationship between coping and depression: A test of the hypothesis of fit. J Pers Soc Psychol. 1990;59(3):582-9.

Opublikowane

2020-09-14